خرده داستان

 

 

 

عشق

 

 

 

 

سر زده وارد خانه شد

 

چند شب که آن جا بود

 

همه چیز را بهم ریخت

 

و یک روز،بی خبر رفت

 

                 مهمان ناخوانده

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه یکم آذر 1393ساعت 12:0 توسط سهیل میرزایی|

 

 

 

 

آلونک

 

 

 

 

 

چه آرامشی داره این جا

 

مال تو

 

ولی آدم که خونه ی رویاهاشو به کسی نمی بخشه!

 

خب ، تو که هر کسی نیستی

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آبان 1393ساعت 19:4 توسط سهیل میرزایی|




افسانه





قصه از نو شروع شد


دنبال نگاهی می گشت ، که آن را


در هیاهوی خیال گم کرده بود .


دل سپرده به رویا


و این غصه


ادامه دارد.....











نوشته شده در جمعه بیست و سوم آبان 1393ساعت 11:26 توسط سهیل میرزایی|






بهانه






چشم نداشت


گوش به زنگ آوای مرغ بود


تا بخندد


       جمجمه.






نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم آبان 1393ساعت 12:2 توسط سهیل میرزایی|

 

 

 

 

تنگ بلور

 

 

 

 

 

 

 

 

ماه را که بوسید

 

شب ، ناز شد از کرشمه ی آب

 

ستاره چشمک زد.

 

 

 

 

 

 تقدیم به آیینه های بی نقاب

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه هجدهم آبان 1393ساعت 14:36 توسط سهیل میرزایی|

 

بی نام

 

 

 

 

با قلم موی سپید

 

جمله می زد

 

روی کاغذ پاره ی بی خط

 

درس هر روزه رنگ

 

مشق صفحه از سطر

 

طرح نقطه تا نقش

 

حاصل فصل رنگ

 

دفتری شد _ برگ برگ 

 

شب ختم واژه

 

روی کاغذ حک کرد

 

آرمیده این جا

 

قلم مویی تنها

 

جوهری خشکیده 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تقدیم به رضا ( نا بخشوده )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در جمعه شانزدهم آبان 1393ساعت 7:40 توسط سهیل میرزایی|

 

 

 

 

 

کوچه

 

 

 

 

 

 

در را روی هم گذاشت

 

پشت آن چنبره زد

 

با رفت و آمد آدم ها 

 

باد،سایه می انداخت رو دیوار

 

سکوت،زنگ ممتد زد.

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم آبان 1393ساعت 8:3 توسط سهیل میرزایی|

 

 

 

بابا

 

 

سیراب از عطش شد

 

لبی که بود

 

تشنه ی شهادت

 

 

                      حسین

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در جمعه نهم آبان 1393ساعت 13:29 توسط سهیل میرزایی|

                                        

 

                                           نی حدیث راه پر خون می کند

 

 

 

 

 

                             ماتم

 

 

 

 

                       دست سقا افتاد

                                                                

 

                        نفس ماه برید

 

                      دل خورشید گرفت

 

                      آسمان خون بارید

 

                      دشت مجنون شد

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه ششم آبان 1393ساعت 8:46 توسط سهیل میرزایی|

 

 

 

                    میم

 

 

قند بود

 

نمک می زد به خودش

 

شکر می پاشید توی هوا

 

                                راوی

 

 

تقدیم به منصور

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه سوم آبان 1393ساعت 8:59 توسط سهیل میرزایی|



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت