خرده داستان

سلام

سالهاست که می نویسم.
سال هایی که هر روزش را
به وضوح می بینم.
روز هایی که شب شد
به امید این که روز بعد ،
روز بهتری باشد.ولی همان
روز قبل بود که می آمد و می گذشت.
سهم من از زندگی ام
از بودن و شدن،شد داستان
روز ها،هفته ها،ماه ها
سال ها
شد داستان.
به امید این که یک روز برای همیشه
بمانم.
نمیرم.بمانم.
می دانم و ایمان دارم که می مانم.
خواست من نیست.
من زاییده ی روحی هستم که
این گونه باید باشم.
سالها رنج و سختی و بیماری
به من فهماند که من متعلق به
خودم نیستم.باید بنویسم تا
بمیرم.ولی زنده!!!
در طالع من این گونه نوشته شده
که روزی یک نفر می آید و
تو را باور می کند.
توانایی ی تو را.
خود تو را.
شاید کسی باور نکند که گاه
در یک روز 30 الی 40 داستان
نوشته ام.
هر چند کوتاه.
تنها چیزی که از خدا خواستم
این است که زنده بمانم.
می دانم که خدا بی حکمت
چیزی را به کسی نمی دهد.
حتی اگر آن چیز رنج و محنت باشد.
می نویسم و منتظرم که بیاید.
همان که در طالع من است.
چشم به راه همانم که بیاید
و دستی را بگیرد که تنها می نویسد.
نه فقط برای خودش.
که برای همه.
نه زاد و بوم می شناسد
نه مرز
نه رنگ.
بخوانید و قضاوت کنید.
برایم دعا کنید همان گونه
باشم که باید باشم.
دعا کنید که مرا،قلمم را
باور کنند.
من هم برای شما دعا می کنم.
soheil.mirzaee@gmal.com
09132760093
از سال 80 داستانک هایم در روزنامه ی
جام جم چاپ شد.در برخی مجلات و روزنامه های
محلی برخی شهر ها و استانها نیز چاپ شدند.
در رادیو فرهنگ به خاطر دیالوگی بودن آثار اجرا شده اند.
در روزنامه همشهری و نگاه آموزش و پرورش
هم چند اثر چاپ شده دارم.
چند کار کودک و نوجوان زیر چاپ دارم و
در حال حاضر 2 کتاب از من
در بازار کتاب موجود است
1 - تو چی فکر می کنی؟
2 - به همین سادگی!
و
2 کتاب دیگر زیر چاپ دارم.
3 - زاغی که خیلي پنیر داشت.
4 - از زندگیت راضی هستی؟
که هر 4 کتاب، داستان کوتاه کوتاه،
در قطع جیبی
و توسط نشر افراز
به چاپ رسیده است.
مجموعه داستانی 40 قسمتی
هم دارم به نام
((ماجراهای ننه گلی))
برای کودکان و نوجوانان
خوب ایرانی در همه جای دنیا
که آن هم به زودی روانه
بازار کتاب خواهد شد.

به امید روز های بهتر.
یک آرزوی بزرگ هم دارم.
وآن این که
سفیر صلح و دوستی بشم
و برای تمام مردم دنیا
عشق و محبت به ارمغان ببرم.
به خصوص برای مردم آفریقا،
مردم جنوب آسیا
مردم آمریکای لاتین
مردم قبایل سرخ پوست آمریکا
و اسکیمو ها.
نا گفته نماند برای مردم
کشورم،وطنم،مادرم،پدرم،
دوستم و همه کس ام،
ایران
یک سبد افتخار و بزرگی
کنار گذاشتم که به وقتش
به اش هدیه می کنم.


فردی که در تصویر کنار
من نشسته اند،آقای
پرویز کلانتری
هستند.


یا حق